Cyny i spoiwa do lutowania służą do wykonywania połączeń przewodów, złączy i elementów elektronicznych. Potocznie określane jako cyna lutownicza, w praktyce są stopami metali o określonym składzie, który wpływa między innymi na temperaturę topnienia i sposób pracy podczas lutowania.
Przy wyborze spoiwa warto zwrócić uwagę na skład stopu, średnicę drutu oraz obecność topnika w rdzeniu. Cieńszy drut ułatwia dozowanie niewielkiej ilości spoiwa przy drobnych elementach, natomiast rodzaj stopu i topnika należy dopasować do wykonywanej pracy oraz stosowanej technologii lutowania.
Wiele spoiw lutowniczych w postaci drutu zawiera topnik umieszczony wewnątrz rdzenia. Podczas nagrzewania jest on uwalniany w miejscu lutowania, gdzie pomaga ograniczać wpływ warstw tlenków i poprawia zwilżanie powierzchni przez stopione spoiwo. W zależności od rodzaju elementów i stanu lutowanych powierzchni sam topnik zawarty w drucie może być wystarczający lub może być potrzebne zastosowanie dodatkowego preparatu lutowniczego.
Temperatura topnienia lub zakres topnienia wynikają ze składu stopu i nie są tym samym co temperatura ustawiona na grocie lutownicy. W praktyce grot musi dostarczyć odpowiednią ilość ciepła zarówno do spoiwa, jak i do łączonych elementów. Zbyt niska temperatura może utrudniać zwilżanie powierzchni, natomiast nadmierne nagrzewanie może zwiększać ryzyko uszkodzenia elementów, pól lutowniczych lub degradacji topnika.
Rodzaj zastosowanego stopu wpływa między innymi na jego temperaturę topnienia, sposób rozpływania się oraz wymagane warunki pracy. Spoiwa bezołowiowe i ołowiowe mogą zachowywać się inaczej podczas lutowania, dlatego powinny być dobierane do technologii, zastosowania i wymagań wykonywanego połączenia. Dokładny skład stopu oraz zalecane warunki stosowania należy sprawdzić w specyfikacji konkretnego produktu.